پیراهنی حریر ، هدیه ای از عالم بالا !

جان ِ دل ام !
بگذار برایت از صبر بگویم

صبر ، خواهر ِ تنیِ انتظار نیست!
قرار ِ دل ست در بی قراری های انتظار!
بزرگ زاده ای ست که بزرگ می کند!
نور است و آیینه!
چاهی ست عمیق!
چشمان تیز بین ِ جان ست!
شهیدی ست که شاهد است و مشهود!
تعظیم خالصانه به تقدیر است!
انا لله ست و انا الیه راجعون!

صبر بینای نابیناست!
کلامی ست با قد و بالای سکوت!
بی کلامی ست نشسته به تماشا!
نگاهی ست با قلب پاره پاره!
قلبی ست پَرپَر شده به شوق!

بی رحمِ مهربان است !
پلی ست که از خودش عبور کرده!
عقلی ست که عاشق شده!

صبر ، بازگشتن به توست در جاده های یکطرفه!
فهمِ دیدن ِ تمام توست در آیینه ی سکوت ِ وجود!
خالی شدن از خود است و پُر شدن از تو تا ابدالاباد !
شنفتن صدای قدم هایت است از جاده های دور!
لحظه ی دیدار ست ، لحظه ی رسیدن ِ همه ی جاده ها به سینه ی من!

سینه ای که برایت از صبر می گوید ...

تکامل در خویشتن...